Hubertus 2018

W tak pięknych okolicznościach jesieni, po raz kolejny wybieramy się na coroczną pogoń za lisem, czyli bezkrwawe rowerowe łowy. Jest to zwyczajowe pożegnanie z sezonem rowerowym.

W tym roku wyjątkowo spóźnieni, w wyjątkowo łaskawej jesiennej aurze.

Na Polanie Sportowej okazuje się, że to nie my jesteśmy spóźnieni a cały peleton. Wspólnie z kilkoma rowerzystami oczekujemy, żeby dołączyć do wspólnej zabawy. Jak co roku dzięki "Szczecinowi na rowerach" i fundacji "Niewidomi na Tandemach - oddział zachodniopomorski" mamy okazję żeby spróbować swoich sił w polowaniu na lisa. 

W polowaniu biorą udział również tandemy umożliwiając jazdę rowerem osobom niewidomym i niedowidzącym.

Piękna pogoda nie sprzyja poszukiwaniom, raczej podziwianiu piękna natury. 

Rozgadany tłumek cyklistów łapie jesienne promienie słońca i najnowsze plotki :)

Na kolejnych popasach trwają poszukiwania śladów lisa - pomarańczowych wstążeczek.

Las jest suchy, grzybów nie ma, za to rowerów pod dostatkiem.

Niespodziewanie i nam udaje się znaleźć ślad lisa - pomarańczową wstążkę wśród złotego szaleństwa jesieni.

U mnie poszukiwanie lisicy przegrywa z podziwianiem błękitu nieba. 
W końcu jednak lisica odnaleziona, a zatem polowanie zakończone - czas na zasłużony odpoczynek.

Zakończenie dzisiejszego Hubertusa odbywa się w Sołeckim Ośrodku Sportu i Rekreacji w Pilchowie gdzie oprócz ogniska czekają i inne atrakcje...

... np plenerowa biblioteczka i 

nagrody dla dzisiejszych myśliwych.

Dziękujemy za dzisiejszy dzień, z pewnością jednak nie jest to ostatni dzień seoznu rowerowego. 

Do zobaczenia na dwóch kółkach.

rowerem za lisem 2017

Listopadowa złota jesień nie pozwala na weekendowe leniuchowanie. 

Odpowiadamy na wezwanie do świętowania bezkrwawego hubertusa - fantastycznej zabawy, która polega na poszukiwaniu lisich śladów - pomarańczowych wstążeczek - ukrytych w określonych miejscach. Na ostatnim z postojów do odnalezienia będzie lisica, a ten kto ją odnajdzie zostanie królem polowania.

Na leśnej polanie Białej - wciąż w granicach miasta - na zbiórce stawia się ponad 50 rowerzystów.

Poszukiwania ruszyły, tymczasem osamotnione rowery prezentują swoje wdzięki.

Nasze rowery po wakacyjnych trudach i codziennych miejskich potyczkach nie odpoczywają nawet w weekend.

W końcu przemarznięci ruszamy na dalsze poszukiwania lisich śladów. 

Kolekcja znalezisk na kolejnym postoju.

Chwila na rozmowę ...

... i w drogę.

Na kolejnym postoju widać długi peleton - tylu osobom chciało się wyruszyć w ten wyjątkowo słoneczny i przeraźliwie zimny dzień.

Skutki naszych poszukiwań - przepiękne jesienne słońce wśród buków i grabów.

Lisica odnaleziona. Jedyne akceptowalne łowy zakończone sukcesem.

Jeszcze tylko pamiątkowe zdjęcie nad Jeziorem Bartoszewskim ... 

... pamiątka należy się również rowerom.

To jeszcze nie zakończenie sezonu - do zobaczenia w mieście i poza nim :)

rowerowy Hubertus czyli bezkrwawe łowy

Nawoływania na coroczne polowanie na lisa miało w tym roku wyjątkowy zasięg - na odzew odpowiedziało ponad stu rowerzystów.

Pogoda przyzwoita jak na początek listopada pozwala podziwiać piękno jesieni w pełnej krasie.

Leśne ścieżki kryją pod warstwą niewiarygodnie kolorowych liści mnóstwo niespodzianek ...

... jest wśród nich i błoto ...

... i piach.

Czas jednak rozpocząć poszukiwania lisa, a raczej jego śladów. W lesie poszukujemy pomarańczowych wstążeczek, co wśród kolorów jesieni nie jest łatwe.

Liście wiszą i spadają.

Niestety żadnej wstążeczki nie znalazłam, może dlatego, że bardziej interesowało mnie to co dzieje się pod nogami.

Część uczestników była równie mało zainteresowana poszukiwaniem trofeów, za to bardzo rozmowami - co jest z resztą fantastyczną cechą wszelkich wspólnych wycieczek.

Zbliżamy się do miejsca ukrywania się lisicy.

Wykarczowana polana sama w sobie robi przygnębiające wrażenie, a samotny jeździec na skraju potęguje to wrażenie.

Wkrótce jest zwycięzca i przyłapana lisica wraz z dziecięcym królem polowania, który znalazł specjalną wstążkę.

Peleton zbliża się do mety w Tanowie czyli dawnej gospody Lawendowej a dziś Pizzerii Izby.  

Pod ogrzewanym namiotem czekają na nas piękne jabłka ale i pachnące placki ziemniaczane. Jeżeli na co dzień są takie jak były dzisiaj, to są jedne z lepszych w okolicy.

Na szczęśliwych znalazców czekają nagrody, szczególnie na najmłodszych - i za to jestem szczególnie wdzięczna organizatorom, czyli Szczecinowi na rowerach, takie docenienie dziecięcego wysiłku to najlepsza inwestycja w przyszłego rowerzystę.

A największa satysfakcja to zmęczona, ubłocona i szczęśliwa rodzina.

I to już koniec rowerowego polowania.

Serdecznie dziękuję Szczecinowi na rowerach za to, że po długim czasie wsiadłam na rower, podziwiałam piękną jesień, pogadałam ze znajomymi i wróciłam do domu z szerokim uśmiechem.

Do zobaczenia na ścieżce, jezdni i szlaku.